Η ιστοσελίδα χρησιμοποιεί cookies. Συνεχίζοντας την πλοήγηση, συμφωνείτε με τη χρήση τους.
Περισσότερες πληροφορίες εδώ

Θέλετε τα παιδιά σας να βρουν μια καλή θέση εργασίας; Αφήστε τα να παίζουν!

από steam 12/11/2018 0 Σχόλια

Οι φόβοι για την αντικατάσταση του ανθρώπινου δυναμικού από μηχανές λόγω της αυτοματοποίησης, τέθηκαν στην κορυφή της λίστας για τα Θέματα που θα πρέπει να μας  ανησυχήσουν στο Παγκόσμιο Οικονομικό Forum τον περασμένο Ιανουάριο. Στο τέλος της μέρας θα πρέπει να απολύσουμε ένα σωρό κόσμο, είπε η Ursula Burns, πρόεδρος του εποπτικού συμβουλίου του ομίλου τηλεπικοινωνιών  VEON και πρώην former CEO της Xerox.

 

Οι περισσότερες λύσεις που προτάθηκαν περιλάμβαναν τις συνηθισμένες προτάσεις: όπως την επανεκπαίδευση των εργατών, την προσφορά μιας μορφής βασικού παγκόσμιου εισοδήματος, το σχεδιασμό ενός νέου κοινωνικού συμβολαίου που προϋποθέτει από την επιχείρηση να λαμβάνει υπόψη τις ανάγκες των εργαζομένων με τη μεγιστοποίηση της αξίας των μετοχών

 

Ωστόσο μια ομάδα από CEOs έψαξε βαθύτερα στην αλυσίδα εφοδιασμού προσφέροντας μια επιστημονικά τεκμηριωμένη αν και υποεκτιμημένη λύση στο πρόβλημα:το παιχνίδι.Ενθαρρύνοντας τα παιδιά μας να παίζουν περισσότερο, στην ουσία τα καθιστούμε πιο συναφή προς το χώρο εργασίας και την κοινωνία, ισχυρίζεται ο  John Goodwin, CEO του ιδρύματος Lego και πρώην οικονομικός διευθυντής του Ομίλου.

 

Ο ισχυρισμός αυτός, από ένα στέλεχος εταιρείας παιχνιδιών, μπορεί να ακούγεται ότι εξυπηρετεί τις ανάγκες της επιχείρησης. Ωστόσο έρευνες που έγιναν αποδεικνύουν ότι το παιχνίδι είναι αποφασιστικής σημασίας στην εδραίωση των θεμελίων της κοινωνικής, συναισθηματικής και ακαδημαϊκής μάθησης. Η  μεταμφίεση σε Batman ή το χτίσιμο φανταστικών κόσμων με τούβλα βοηθά τα παιδιά να αναπτύξουν τη δημιουργικότητα, να καλλιεργήσουν τη συναισθηματική νοημοσύνη και να χτίσουν την ενσυναίσθηση – αρετές που τα ρομπότ δε μπορούν να αντικαταστήσουν.  

 

Αυτή η διαπίστωση είναι δημοφιλής ακόμα και σε εταιρείες που δεν κατασκευάζουν παιχνίδια.Ο  Kai Fu Lee, ένας επιχειρηματίας από την Ταϊβάν που άνοιξε τα γραφεία της Google στην Κίνα και που έχει ασχοληθεί με την τεχνητή νοημοσύνη για περισσότερο από τρεις δεκαετίες, αποφάνθηκε ότι πρέπει να αναπτύξουμε τις ικανότητες εκείνες που είναι μοναδικές στους ανθρώπους. «Υπάρχουν τέσσερα πράγματα που η Τεχνητή Νοημοσύνη δε μπορεί να κάνει τόσο καλά όσο ο άνθρωπος: Η δημιουργικότητα, η επιδεξιότητα, η ευσπλαχνία και η πολυπλοκότητα. Η ενσυναίσθηση, είπε, είναι πρωταρχικής σημασίας.Έχουμε ευθύνη ως άνθρωποι να το κάνουμε αυτό».Το παιχνίδι είναι ένας πρωταρχικός τρόπος μάθησης και εμπειρικής κατανόησης του κόσμου γύρω μας.

 

Η τοποθέτηση των θεμελίων για την επίλυση προβλημάτων πρέπει να ξεκινά από νωρίς, εξηγεί ο Goodwin, που στη συνέχεια υποστηρίχθηκε από δύο ακόμα ενθουσιώδεις του παιχνιδιού: ton Jesper Brodin, CEO της IKEA, και τον Paul Polman, CEO της Unilever.Οι τρεις τους συναντήθηκαν με τον πρόεδρο των ΗΠΑ Donald Trump, με σκοπό την ίδρυση του συνασπισμού Πραγματικών Παικτών. Η ομάδα θα δώσει έμφαση σε κυβερνήσεις, σχολεία και γονείς που δείχνουν να υποτιμού την αξία του παιχνιδιού. Με αφορμή το Παγκόσμιο Οικονομικό Φόρουμ, έθεσαν το θέμα σε εκείνους που χρειάζεται να το λάβουν περισσότερο υπόψη: τις βιομηχανίες και τους ηγέτες που επικεντρώνονται στο μέλλον της Παγκόσμιας Οικονομίας. «Δεν αντιμετωπίζουμε τα παδικά ως οικονομικό κεφάλαιο», ισχυρίζεται ο  Goodwin. « Έχουμε την κυριότητα των παιδιών από τη δική τους προοπτική»

 

Το Παγκόσμιο Οικονομικό Φόρουμ όμως δεν επικεντρώνεται στα παιδιά, ή έστω την εκπαίδευση. Εστιάζει κυρίως στον καπιταλισμό και τα συστατικά του μέρη, συμπεριλαμβανομένων και των εργαζομένων. Επομένως οι πραγματικοί παίχτες βλέπουν τα παιδιά ως μελλοντικούς εργαζόμενους, προωθώντας την ιδέα ότι εαν εκπαιδεύσουμε από τώρα τα παιδιά μας στις ικανότητες που απαιτούνται για να επικρατήσουν της αυτοματοποίησης, δε θα χρειάζεται να ανησυχούμε τόσο για την επανεκπαίδευσή τους ως εργαζόμενους αργότερα.  

 

Η επιστήμη του παιχνιδιού.  

Σύμφωνα με ειδικούς το παιχνίδι έχει ένα τεχνικό προσδιορισμό με συγκεκριμένα κριτήρια. Ο Kenneth Rubin, καθηγητής ανθρώπινης ανάπτυξης στο πανεπιστήμιο του Maryland και οι συνάδελφοί του, ισχυρίζονται πως το παιχνίδι θα πρέπει να διέπεται από εσωτερικά κίνητρα αντί να επιβάλλεται από τους γονείς. Οι ερευνητές έχουν χαρακτηρίσει διάφορες κατηγορίες παιχνιδιών όπως φυσική, εποικοδομητική, ευφάνταστη, δραματική και παιχνίδια με κανόνες. Οι κατηγορίες αυτές βοηθούν τα παιδιά να αναπτυχθούν σε τρεις τομείς: σωματικά, κοινωνικά και συναισθηματικά- νοητικά.

 

Το φανταστικό παιχνίδι όπως το σχέδιο, ο χορός θέτει τα θεμέλια για δημιουργικότητα, επιτρέποντας στα παιδιά να εκφράσουν τα συναισθήματά τους, να επικοινωνήσουν και να πειραματιστούν με την πραγματικότητα.Το χτίσιμο με τούβλα ή οι κατασκευές από χαρτόνι αναπτύσσουν τις κινητικές δεξιότητες. Ακόμα βοηθούν τα παιδιά να ασκήσουν την ανθεκτικότητα και ξεκινούν τη συλλογιστική για την επίλυση προβλημάτων (πως μπορώ να κατασκευάσω ένα πύργο που δεν πέφτει;).

 

Το κυνηγητό, το κρυφτό και η πάλη χτίζουν αυξημένες κινητικές δεξιότητες, τις βάσεις για το περπάτημα και το τρέξιμο, την επιμονή και τη σκέψη. Ας μην ξεχνάμε ότι η άσκηση βοηθά τη σταθεροποίηση της μνήμης.Το δραματικό παιχνίδι, όπως οι μεταμφιέσεις, τα παιχνίδια ρόλων, οι μαριονέτες και η αφήγηση διδάσκει στα παιδιά τη βασικές δεξιότητες γύρω από τις σχέσεις, όπως η ενσυναίσθηση, η συνεργασία και η διαπραγμάτευση.

 

«Το παιχνίδι είναι ένας πρωταρχικός τρόπος να κατανοήσουμε και να βιώσουμε τον κόσμο γύρω μας», γράφει ο εκπαιδευτής και γκουρού της δημιουργικότητας Ken Robinson στην εισαγωγή του έργου του «Αληθινό παιχνίδι κάθε μέρα: Μια επείγουσα κλήση για δράση».Πρόκειται για μια αναφορά στην επιστήμη του παιχνιδιού που χρηματοδοτήθηκε από την εταιρεία Unilever.

 

«Το παιχνίδι βοηθά στο ξεκλείδωμα της εσωτερικής  δημιουργικότητας του παιδιού, της φαντασίας των ενδιαφερόντων και ταλέντων του», αναφέρει ο Robinson. «Επιτρέπει στα παιδιά να ανακαλύψουν ποια πραγματικά είναι και προσδίδει πολύτιμες δεξιότητες που θα χρειαστούν στο αβέβαιο μέλλον που θα αντιμετωπίσουν αργότερα».

 

Το παιχνίδι στο στόχαστρο

Γνωρίζουμε πως το παιχνίδι είναι απαραίτητο στην εξέλιξη των παιδιών σε υγιείς, προσαρμοσμένους ενήλικες. Ωστόσο το παιχνίδι αποτελεί απειλούμενο , όπως ανέφερε ο Goodwin στο Νταβός σε μια ομάδα υψηλά ιστάμενων στελεχών που είχαν συγκεντρωθεί σε ένα χώρο με παιδικές καρέκλες και έχτιζαν κατασκευές με τουβλάκια  Lego. Σύμφωνα με έρευνες που έγιναν σε 10 διαφορετικές χώρες και 12.710 γονείς , το 56% ανέφερε ότι τα παιδιά τους περνούσαν λιγότερο από μια ώρα την ημέρα παίζοντας έξω, χρόνος λιγότερος από όσο διαθέτουν οι κρατούμενοι σε φυλακές υψίστης ασφαλείας για διάλειμμα. Ένα στα 10 παιδιά δεν παίζει ποτέ έξω και τα δύο τρίτα των γονέων ανέφεραν ότι τα παιδιά τους παίζουν λιγότερο από όσο παλαιότερα.  

 

Γιατί όμως συμβαίνει αυτό; Τι κάνουν τα παιδιά αν δεν παίζουν; Τα κινητά τηλέφωνα, τα ηλεκτρονικά παιχνίδια και τα τάμπλετ έχουν κάποιο μερίδιο σε αυτό. Το ίδιο όμως έχει και το υπερβολικά φορτωμένο πρόγραμμα με εξωσχολικές δραστηριότητες όπως το ποδόσφαιρο, τα μαθήματα μουσικής και χορού.Οι γονείς θεωρούν ότι τα παιδιά πρέπει να έχουν ακαδημαϊκές, μουσικές και αθλητικές γνώσεις για να επιτύχουν κι έτσι επικεντρώνονται σε αυτές τις δραστηριότητες, υποβιβάζοντας τη σημασία του παιχνιδιού σε ένα χόμπι που μπορεί να θυσιαστεί. Όμως με το να πιέζουμε τα παιδιά να περνούν περισσότερο χρόνο διαβάζοντας, δεν καταφέρνουμε να αυξήσουμε το ενδιαφέρον τους για τη μάθηση.

 

Σύμφωνα με γκάλοπ, το  26% των δεκάχρονων έχει μειωμένο ενδιαφέρον για το σχολείο και έως το λύκειο το ποσοστό αυτό φτάνει το 68%.Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι τα παιδιά χρειάζονται τα Μαθηματικά και τη Φυσική. Όμως το ίδιο ή και περισσότερο χρειάζονται να μάθουν να είναι άνθρωποι. Πολύ συχνά υποτιμούμε τη σημασία των δραστηριοτήτων εκείνων που επιτρέπουν στα παιδιά να μάθουν να διαπραγματεύονται, να εξερευνούν τον κόσμο ή να εφευρίσκουν νέες ιδέες. Αυτά είναι ιδιότητες στις οποίες οι άνθρωποι υπερτερούν των υπολογιστών. Το παιχνίδι βοηθά σε αυτό ακριβώς.

 

Ο  Peter Gray, καθηγητής ψυχολογίας στο Πανεπιστήμιο της Βοστώνης, σημειώνει πως η μοντέρνα προσέγγιση των γονιών με την έμφαση που δίνει στις οργανωμένες δραστηριότητες και τις ακαδημαϊκές γνώσεις είναι πιθανότατα η αιτία για τη σημερινή αύξηση των προβλημάτων ψυχικής υγείας ανάμεσα στα παιδιά.

 

Τα παιδιά δε διδάσκονται βασικές αρετές για την αντιμετώπιση των προβλημάτων της ζωής επειδή δεν περνούν χρόνο παίζοντας. «Τα παιδιά σήμερα είναι λιγότερο ελεύθερα από ποτέ», αναφέρει χαρακτηριστικά. «Και αυτή η έλλειψη ελευθερίας έχει ένα δραματικό αντίκτυπο».

 

Ποια είναι η λύση;

 

Ο Goodwin πιστεύει πως ο πρωταρχικός στόχος του συνασπισμού Πραγματικών Παικτών είναι να αναδείξει τη σημασία του παιχνιδιού, ώστε να μην αποτελεί μόνο σκοπό μιας μικρής ομάδας στελεχών που συγκεντρώθηκαν στο Νταβός αλλά μια δράση την οποία  γονείς και κυβερνήσεις θα πρέπει να αγκαλιάσουν. Κι αυτή η δράση βέβαια επεκτείνεται και στα σχολεία. Καθώς τα παιδιά εισέρχονται στο σχολικό περιβάλλον, η διαμάχη ανάμεσα στην ισορροπία μάθησης και παιχνιδιού είναι έντονη. Ωστόσο οι περισσότεροι συμφωνούν ότι υπάρχουν τρόποι να γίνει η μάθηση πιο ευχάριστη.

 

Η προοπτική της αντικατάστασης των εργατών από την αυτόματη τεχνολογία είναι πραγματική και η αγωνία για εύρεση εργασίας θα μπορούσε να εξελιχθεί σε κοινωνικό πρόβλημα, προειδοποιεί το στέλεχος της Alibaba,  Jack Ma. «Κάθε τεχνολογική επανάσταση προκαλεί διατάραξη της ισορροπίας στον κόσμο», είπε στη συνάντηση στο Νταβός. «Προκειμένου να προφυλάξουμε τις επόμενες γενιές από μια τέτοια μοίρα θα πρέπει να τους δώσουμε τουβλάκια για να αρχίσουν να χτίζουν».

Αφήστε σχόλιο